غزل شمارهٔ ۴۸۸۰

شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش

لاله درکوه بدخشان گرنباشد گو مباش

سبزه تیغ تو می باید که باشد تازه روی

باغ ما را شبنم جان گرنباشد گو مباش

فرش ما افتادگی، اسباب ما آزادگی

خانه ما رانگهبان گر نباشد گو مباش

اشتها چون سوخت،دارد لذت مرغ کباب

خوان مارا مرغ بریان گر نباشد گو مباش