غزل شمارهٔ ۱۴

دوتما اول گل دامنین محشر گونینده جان ایچون

قیلما یوزسیزلیق نگارایلن بیر آووج قان ایچون

آچماگیل آغزین گورنده خال مشکین دانه سی

اگمه باش پرگار تک هر نقطه یه دوران ایچون

یولداش اولدورکیم قارا گونلرده یولدان چیخماسون

کسمه یولداشدان خضر تک چشمه حیوان ایچون

ینگی آی باشین اگر خورشیده تا اولسون تمام

ساده دل بیلمز که بسلر ئوزینی نقصان ایچون