خانه عشق

خانه عشق است و منزلگاه عشّاق حزین است

پایه آن برتر از دروازه عرشِ برین است

این سرا، بارافکن می‏خوردگان راه یار است

با پریشان حالی و مستی و بیهوشی قرین است

از جهان هستی و ملک جهان بینی برون است

با گروه نیستی جویان عاشق، همنشین است

مسکن سوداگرانِ روی یار گلعذار است

مرکز دلدادگان آن نگارِ مه جبین است