مستی عاشق

دل که آشفته روی تو نباشد، دل نیست

آنکه دیوانه خال تو نشد، عاقل نیست

مستی عاشق دلباخته از باده توست

بجز این مستیم از عمر، دگر حاصل نیست

عشق روی تو درین بادیه افکند مرا

چه توان کرد که این بادیه را ساحل نیست

بگذر از خویش اگر عاشقِ دلباخته‏ای

که میان تو و او، جز تو کسی حایل نیست