اسرار جان

ای دوست، پیر میکده از راه می رسد

با یک گلِ شکفته به همراه، می رسد

گل نیست، بلکه غنچه باغ سعادت است

کز جان دوست بر دل آگاه می رسد

آن روی با طراوت و آن موی عطرگین

از خیمه‏گه گذشته، به خرگاه می رسد

از خطه حقیقت و از خیمه مجاز

برخاسته، به خلوت دلخواه می رسد