یاد دوست

یاد روزی که به عشق تو گرفتار شدم

از سر خویش گذر کرده، سوی یار شدم

آرزوی خم گیسوی تو، خم کرد قدم

باز، انگشت نمای سر بازار شدم

طُرفه روزی که شبش با تو به پایان بردم

از پی حسرت آن مونس خمّار شدم

با که گویم که دل از دوری جانان چه کشید

طاقت از دست برون شد که چنین زار شدم