کوثر

بر لب کوثرم ای دوست؛ ولی تشنه لبم

در کنار منی، از هجر تو در تاب و تبم

روز من با تو به شب آمد و شب با تو به روز

در فراقِ رخ ماهت، گذرد روز و شبم