میکده
/
صائب تبریزی
/
مطالع
/
شمارهٔ ۲۱۲
شمارهٔ ۲۱۲
به عادت هر کجا زهری است شیرین چون شکر گردد
به جز هجران که هر دم تلخی او بیشتر گردد؟