غزل شمارهٔ ۳۱

فضای خانه که از خنده های ما گرم است

چه عاشقانه نفس می کشم! هوا گرم است

دوباره "دیده امت"، زُل بزن به چشمانی

که از حرارت "من دیده ام ترا" گرم است

بگو دو مرتبه این را که: "دوستت دارم"

دلم هنوز به این جمله ی شما گرم است

بیا گناه کنیم عشق را ... نترس خدا

هزار مشغله دارد، سر خدا گرم است