غزل شمارهٔ 7

هرپنجه‌یی به پنجه‌ی ما ناورد شکست

بازوی عشق میدهد ای دل شکست ما

وحدت حرام باد کسی کآرزو کند

لب بر لبش نهد صنم می پرست ما