غزل شمارهٔ 11

از یک خروش یارب شب زنده دارها

حاجت روا شدند هزاران هزارها

یک آه سردسوخته جانی، سحر زند

درخرمن وجود جهانی، شرارها

آری دعای نیمشب دلشکستگان

باشد کلید قفل مهمات کارها

مینای می ز بند غمت میدهد نجات

هان ای حکیم گفتمت این نکته بارها