غزل شمارهٔ 19
تا سر زلف پریشان تو چین در چینست
زیر هر چینی از آن، جای دل غمگین است
بی مه روی بتان، شب همه شب تا بسحر
دامن و دیدهام از اشک، پر ازپروینست
شیوهی کوهکنی، شیوهی فرهاد بود
صفت حسن فروشی، صفت شیرینست
باغ حسن تو چه باغیست که پیوسته در او
سنبل و نرگس و ریحان و گل و نسرینست؟