غزل شمارهٔ 20

مقصد من خواجه مولای من است

توشه‌ی من نیز تقوای من‌ست

در مناجاتم چو موسی با اله

خلوت دل، طور سینای من‌ست

می روان مرده‌ام را زنده کرد

آری آری، می مسیحای من‌ست

گاه گاهی این رکوع و این سجود

کلمینی یا حمیرای من‌ست