غزل شمارهٔ 27

ترک من از خانه بی حجاب برآمد

ماه صفت از دل سحاب برآمد

عاقبتم شد وصال دوست میسر

دیده‌ی بختم دگر ز خواب برآمد

عشق ندانم چه حالتست که از وی

ساحت دریا باضطراب برآمد؟

لوح چو پذرفت نام عشق دل و جان

در بر گردون به پیچ و تاب برآمد