شمارهٔ ۴۱۸

چه شد کان سرو سیم اندام سوی من نمی آید

دلم پژمرده شد بویی ازان گلشن نمی آید

کدامین کس ره من زد که در ره شد عنان گیرش

که آن سرمست جعدانداز مرد افگن نمی آید

زمانی نیست جان من گریبان گیر هجرانش

که جان عاشقان از جیب تا دامن نمی آید

خیالش بی دریغم می کشد گویا نمی داند

که چون جان رفت از تن باز سوی تن نمی آید