تو ماه باش

مباش سبزه که در خوابِ تو چرا بکنند

ترا که پوشش سبزی علف صدا بکنند

یله به خاک تو پهلو زنند گلّه ی سیر

به سایه سار خیال تو خوابها بکنند

خدای را مشو از راه همنوایی عشق

که در نیِ نَفَسَت بیدلان هوا بکنند

ترا به گاوچرِ میل هر علفخواری

همین به سایه ی تسلیم خود رضا بکنند