شکوهی ناتمام

ای آسمان! باور مکن، کاین پیکر محزون منم

من نیستم! من نیستم!

رفت عمر من، از دست من

این عمر مست و پست من

یک عمر با بخت بدش بگریستم، بگریستم

لیک عمری پای اندر گلم

باری نپرسید از دلم

من چیستم؟ من کیستم؟