تو

تن تو کوه دماوند است

با غرورش تا عرش

دشنه ی دژخیمان نتواند هرگز

کاری افتد از پشت ،

تن تو دنیایی از چشم است ...

تن تو جنگل بیداری هاست

هم چنان پابرجا

که قیامت