شمارهٔ ۸۴۳

اهل خرد که دل به جهان در نبسته اند

زان است کز وی آرزویی برنبسته اند

دل را فراخ کن ز پی صید آسمان

زیرا ملک به دام کبوتر نبسته اند

راه ار دراز، رخش ترا پی نکرده اند

نخل ار بلند مرغ ترا پر نبسته اند

جای خرانست آخور رنگین روزگار

عیسی و شان بر آخور او خر نبسته اند