شمارهٔ ۹۲۲

بتم چو روی سوی خانه کتاب آرد

ز خلق اگر نکند رخ نهان، که تاب آرد؟

رخش جریده حسن است، اندرین معنی

لبش به وجه حسن خط مشک ناب آرد

مگر ز عارض او می برد جمالت آب

که قطره های عرق بر رخ از حباب آرد

اگر به مجلس ما چنگ سر فرو نارد

بگو به مطرب عشاق تا رباب آرد