شمارهٔ ۱۲۶۳

نبض دل شوریده رنجور گرفتیم

و ایمن ز هوا و هوسش دور گرفتیم

زین خانه ویرانه چو شد سرد دل ما

ما راه در آن خانه معمور گرفتیم

گر راه دراز است، چه اندیشه که پنهان

ره توشه از آن منظر منظور گرفتیم

در صورت حور ار نفسی نیست ز حسنش

تا دیده ز دیدار چنان حور گرفتیم