شمارهٔ ۱۷۰۵

دلی دارم ز هجران پاره پاره

جگر هم گشته پنهان پاره پاره

بیا کت بینم و همچون سپندی

بر آتش افگنم جان پاره پاره

چه خوش حالی که گردم گرد کویت

دلی پر خون، گریبان پاره پاره

به کویت کرده ام شب گریه خون

جگر اینک به دامان پاره پاره