شمارهٔ ۱ - قطعه

خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم

تربیتی کن به آب لطف خسی را

گفت یکی بس بود و گر دوستانی

فتنه شود آزموده ایم بسی را

عمر دوباره ست بوسه من و هرگز

عمر دوباره نداده اند کسی را