شمارهٔ ۴۱ - در مدح وزیر ثقة الدین

صدر ثقة الدین کنف خلق جهانست

خاک دراو کعبهٔ اشراف زمانست

آراسته از طالع او روی سپهرست

افروخته از طلعت او صحن جهانست

در خدمت او تقویت خرد و بزرگست

از نعمت او تربیت پیر و جوانست

طبعش بگه فضل، نه طبعست، که بحرست

کفش بگه جود، نه کفست، که کانست