شمارهٔ ۵۳ - نیز در ستایش اتسز می گوید

چمن باغ پر ثریا شد

خار و خارا عقیق و مینا شد

پیر گشته شد جهان ، ز سعی بهار

بنگر از سر چگونه برنا شد ؟

باغ خرم نبود ، خرم گشت

زاغ زیبا نبود زیبا شد

این یکی چون سپهر اعظم گشت

و آن یکی چون بهشت اعلا شد