شمارهٔ ۶۲ - نیز در مدح اتسز گوید

شاها ، فلک عدوی ترا در عنا فگند

وز صحن بوستان مرادش جدا فگند

افلاک دوستان ترا در طرب نشاند

و ایام دشمنان ترا در عنا فگند

گیتی ز صدق تو قلبم مخرقه شکست

گردون ز جاه تو علم کبریا فگند

تو کبرایی محضی و از دفتر جلال

اخلاق تو علامت کبرو ریا فگند