شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح شمس الدین وزیر

مایهٔ افتخار و صورت جاه

ای هدی را ز حادثات پناه

شمس دین آنکه عدل شامل او

بر سر خلق هست ظل الله

آن بد و پشت نیک خواه قوی

وان بدو حال بدسگال تباه

یک پیامش به از هزار حسام

یک غلامش به از هزار سپاه