شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح اتسز

زهی! لشکرت کوه و صحرا گرفته

سپاه تو پستی و بالا گرفته

زبیم حسام چو آب تو آتش

وطن در دل سنگ خارا گرفته

عنان تو جاه مجره ربوده

رکاب تو قدر ثریا گرفته

بر احیای شخص مکارم ، کف تو

مدد از دعای مسیحا گرفته