شمارهٔ ۱۹ - در تغزل

تا گرد رخت سنبل تر کاشته اند

آن چاه رخت دل از مهر تو برداشته اند

آن چاه ذقن ، که دل درو می افتاد

تا لب ببنفشهٔ تر انباشته اند