شمارهٔ ۵

بریخت صاف و نشاط از خم غدیر به جام

صلای سرخوشی ای صوفیان درد آشام

دمید نیره اللّه از چه طور این نور

که برد ز آینه‌ی روزگار، زنگ ظلام

چه خوش نسیم‌ست اللّه که از تبسم او

شکوفه‌ی طرب از هر کنار شد بسام

مشام شیران شد، زین نسیم، عطر آمیز

چه باک ازینکه سگان را فرو گرفت ز کام