۱۶ - النوبة الثانیة

قوله تعالى: وَ إِذا حُیِّیتُمْ بِتَحِیَّةٍ الآیة تحیّت نامى است نواخت را، سلام از بهر آن تحیّت خوانده‏اند که مسلمانان با یکدیگر بنواخت دیدار کنند، و تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ازین است. میگوید آن سلام که شما را دادم آن نواختى است که من دادم از نزدیک خویش، و التحیات للَّه معنى آنست که: نواختها اللَّه راست، کس وى را ننوازد، نواختها همه ملک وى است. و معنى حیّاک اللَّه آنست که خداى ترا نوازد.

و در جایى دیگر تحیّت نام ملک است، و از آن است قول زهیر بن جناب الکلى:

ابنىّ ان اهلک فا

نّى قد بنیت لکم بنیّة

و ترکتکم اولاد سادا

ت زنادکم وریّة

و لکلّ ما نال الفتى

قد نلته الّا التّحیّة