۱ - النوبة الاولى

قوله تعالى بِسْمِ اللَّهِ بنام خداوند الرَّحْمنِ بخشاینده الرَّحِیمِ مهربان.

المص (۱) منم خداوند داناى راستگوى، همه چیز دانم، و حق از باطل جدا کنم.

کِتابٌ این نامه‏اى است أُنْزِلَ إِلَیْکَ فرو فرستاده آمد بتو فَلا یَکُنْ فِی صَدْرِکَ حَرَجٌ مِنْهُ مبادا که در دل تو گمانى بادا از آن لِتُنْذِرَ بِهِ تا بیم نمایى و آگاه کنى بآن وَ ذِکْرى‏ لِلْمُؤْمِنِینَ (۲) و یادگارى است گرویدگان را.

اتَّبِعُوا پس روید ما أُنْزِلَ إِلَیْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ آن را که فرستاده آمد بشما از خداوند شما وَ لا تَتَّبِعُوا و پس رو مبید مِنْ دُونِهِ فرود ازو أَوْلِیاءَ هیچ معبودان و یاران و دوستان باطل را قَلِیلًا ما تَذَکَّرُونَ (۳) چون اندک پند مى‏پذیرید و حق مى‏دریابید!