شمارهٔ ۱ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود

دل مرا عجب آید همی ز کار هوا

که مشکبوی سلب شد ز مشکبوی صبا

ز رنگ و بوی همی دانم و ندانم از آنک

چنین هوا ز صبا گشت یا صبا ز هوا

درخت اگر علم پرنیان گشاد رواست

که خاک باز کشیدست مفرش دیبا

بنور و ظلمت ماند زمین و ابر همی

بدرّ و مینا ماند سرشک ابر و گیا