شمارهٔ ۱۹ - در مدح امیر نصر بن ناصر الدین سبکتگین

ای پری روی آدمی پیکر

رنج نقاش و آفت بتگر

تیرگی مر خط ترا بنده است

روشنایی رخ ترا چاکر

جادویی غمزۀ ترا تبع است

نیکویی چهرۀ ترا لشکر

روی و مویت مرا ز ماه و ز مشک

بی نیازست ار کنی باور