شمارهٔ ۱۱

عید شاداب درختیست که تا سال دگر

از گل و میوۀ او بوی همی یابی و بر

بوی آن گل بترازد چو خرد کار دماغ

بر آن میوه بتازد چو خرد سوی جگر

زین گل و میوه همان به که یکی گیرد بار

زین گل و میوه چه گویی که چه باشد خوشتر؟

عید را دستخوش خویش گرفتیم و ازو

میوه و گل بجزین گونه نخواهیم دگر