شمارهٔ ۲۶

میرود سنجابگون بر چرخ از دریا بخار

می کند پر حواصل بر سر عالم نثار

مرکز خاک آهنین شد پاک و مستولی شدست

بر زر گردون سرب سیما سحاب سیم بار

گر بود از سیم پشت هر کسی گرم ، از چه رو

عالمی لرزان شدند از بیم او سیماب وار ؟

چرخ چرخه ، ابر پنبه ، رشتۀ باران کناغ

دوک ریسی طرفه پیش آورد زال روزگار