شمارهٔ ۴۶

گویی که ماه و مشتری از جرم آسمان

تحویل کرده اند بباغ خدایگان

وز ماه و مشتری شده آن خاک پرنگار

نوری عجیب صورت و شکلی بدیع سان

نی نی ، که ماه و مشتری از وی ربوده اند

در نیکویی فزونی و در روشنی توان

گویی که بوستان بهشتست بر زمین

رضوان بماه و مشتری آگنده بوستان