شمارهٔ ۱۸

گوهری گویا کزو شد دیده پرگوهر مرا

کرد مشکین چنبر او پشت چون چنبر مرا

عشق او سیمین و زرّین ‌کرد روی و موی من

او همی خواهد که بِفریبد به سیم و زر مرا

تا مرا دل آس شد در آسیای عشق او

هست پنداری غبار آسیا بر سر مرا

دیدهٔ چون عَبهَرش بسته همه خون در تنم

تا همه تن زرد شد چون دیدهٔ عبهر مرا