شمارهٔ ۵۰

جشن عید اندر شریعت سنت پیغمبرست

قدر او از قدر دیگر جشنها افزونترست

هست این جشن جهان افروز در سالی دو بار

ملک را فر ملک هر روز جشنی دیگرست

عُدّت مُستَظهر و فخر ملوک روزگار

بازوی دولت که تاج ملت پیغمبرست

سایهٔ یزدان و خورشید همه سلجوقیان

ناصر دین خسرو مشرق که نامش سنجرست