شمارهٔ ۶۳

روی آن تُرک جهان آرای ماه روشن است

زلف او در تیره شب بر ماه روشن جوشن است

تاکه او را جوشن است از تیره شب بر طرف ماه

راز من در عشق او پیدا چو روز روشن است

تا گلی نو بشکفد هر ساعتی بر روی او

کوی ازو حون‌گلبببتان و خانه زو چون‌کلسن است

همچو فَرخارست مجلس تا که او در مجلس است

همچو کشمیرست برزن تا که او در برزن است