شمارهٔ ۱۵۶

بردیم ماه روزه به نیک اختری به‌سر

بر یاد عید روزه قدح پرکن ای پسر

زان می‌که چون ز جام رسد بوی او به جان

مردم همه طرب شود از پای تا به سر

قندیل تیره گَشت و قدح روشنی گرفت

اینک قدح ببین و به قندیل در نگر

سازی که با بت است بعید اندرون بیار

چیزی که ماه روزه به‌کار آمدی ببر