شمارهٔ ۱۶۲

زلف سیه تو ای بت دلبر

هرگاه بود به صورتی دیگر

گه چون زر هست و گاه چون چوگان

گه چون سپر است و گاه چون چنبر

گاه از گل و ارغوان کند بالین

گاه از مه و مشتری‌ کند بستر

گه تابد و گه شود خَم اندر خَم

گه پیچد و گه زند سر اندر سر