شمارهٔ ۱۸۸

صبوح مرا خوش کن ای خوش پسر

به میخوارگان ده قدح تا به سر

که چون سر برآرد ز کوه آفتاب

قدح تا به سر خوشتر ای خوش پسر

چه از آب رز شد زمین بهره‌مند

تو از آب رز کن مرا بهره‌ور

تو را چشم بادام و لب شکر است

مرا نقل بادام ده با شکر