شمارهٔ ۲۰۵

توانگری و جوانی و عشق و بوی بهار

شراب و سبزه و آب روان و روی نگار

خوش است خاصه‌کسی راکه بشنود به صبوح

ز چنگ نغمهٔ زیر و ز نای نالهٔ زار

دو چیز را به‌دو هنگام لذت دگرست

سماع را به صبوح و صبوح را به بهار

صبوح ساز و دگرباره عشرت از سرگیر

که باغ تازگی از سرگرفت دیگر بار