شمارهٔ ۲۶۸

تا روزگار خویش بریدیم ز یار خویش

عاجز شدم ز نادرهٔ روزگار خویش

در بند عشق بی‌دل و بی‌یار مانده‌ام

دوری ‌گرفته دل ز من و من زیار خویش

دیوانه‌وار باک ندارد دلم ز کس

من باک دارم از دل دیوانه‌وار خویش

بر دفتر وصال نوشتم همی شمار

کردم غلط به ‌شهر و به سامان شمار خویش