شمارهٔ ۴۶۴

دل بری ای زلف جانان و ستم بر جان ‌کنی

از چه معنی خویشتن زنجیر نوشر‌وان کنی

مشتری بسیار دیدم‌ کاو ز شب میدان کند

شب تو را بینم همی‌ کز مشتری میدان کنی

زهره پنهان کرد مر هاروت را زیر زمین

تو چو هاروتی چرا مر زهره را پنهان‌ کنی

گر نیی چون پور آزر بر نگار آزری

پس چرا آذر همی بر خویشتن ریحان‌ کنی