شمارهٔ ۳

گر چون تو به ترکستان ای بت پسرستی

هر روز به ترکستان عید دگرستی

ور در خُتن وکاشغرستی چو تو یک بت

محراب همه کس ختن و کاشغرستی

چون دو رخ تو گر قمرستی به فلک بر

خورشید یکی ذره ز نور قمرستی

چون دو لب تو گر شکرستی به جهان در

صد بدرهٔ زر قیمت یک من شکرستی