شمارهٔ ۲

فصل زمستان رسید و فصل خزان شد

آب رزان خور که آب روی رزان شد

رخت به کاشانه برکه در چمن باغ

زاغ پدید آمد و تذرو نهان شد

باد ز کهسار تیر برف بینداخت

شاخ درختان ز تیر او چو کمان شد

مرغ عقیقین سر از تنوره برآورد

چِنگل او لعل‌‌پاش و مشک‌‌فشان شد