نکته

طبع من این نکته چه پاکیزه گفت

سهل بود خوردن افسوسِ مفت

مردم این ملک ز که تا به مه

هیچ ندانند جز احسنت و زه

هرکسی اندر غم جان خودست

فارغ از اندیشة نیک و بدست

بعد که مُردم، همه یادم کنند

رحمت وافر به نهادم ک نند