شمارهٔ ۱۸۷

آنجا همه شیر و انگبین است

این جا بنگر که همچنین است

ساقی غِلمانِ ماه روی اند

شیر و می و شهد و حور عین است

از مجلس ما اگر درآیی

بینی که بهشت راستین است

ما را مشمر ز خودپرستان

شک ممتنع از پی یقین است